Hidimba and Bhima

The Dark Forest After the Escape

जतुगृहात् पाण्डवाः सुरङ्गेण निर्गत्य अरण्यम् अगच्छन्। परिश्रान्ताः — माता कुन्ती च — रात्रौ विश्राम्य। भीमः रक्षणार्थम् जागृतः — शेषाः सुषुप्ताः। दूरे महावनम् — हिडिम्बस्य राज्यम्। हिडिम्बः — नरभोजी राक्षसः — मानवगन्धम् आघ्राय — भगिनीम् हिडिम्बाम् उक्तवान् — "भगिनि! तत्र मानवाः — तेषाम् मांसम् आनय। अहम् क्षुधितः।" हिडिम्बा गच्छति — परन्तु भीमम् दृष्ट्वा — तस्याम् भीमे प्रेम जातम्।

Escaping through a tunnel from the house of wax, the Pandavas entered a forest. Exhausted — with mother Kunti — they rested at night. Bhima stayed awake as guard — the others fell asleep. Far away — in the great forest — was Hidimba's kingdom. Hidimba — a man-eating rakshasa — catching the scent of humans — said to his sister Hidimbi: "Sister! There are humans over there — bring me their flesh. I am hungry." Hidimbi went — but upon seeing Bhima — love for Bhima arose in her heart.